Het lijkt zinvol een uitgebreid onderzoek te verrichten naar (het ontbreken van deugdelijk en adequaat) advies aan cliënten die in en vanaf 1990 verzekeringspolissen via tussenpersonen en direct writers hebben afgesloten. vervolgens hebben (nagenoeg alle) tusseperersonen en adviseurs hun cliënten in de steek gelaten en hen onthouden van advies en alternatieven voor hun verlieslatende polissen. Ook toen de credietcrisis aanbrak bleven zij afzijdig terwijl zij al die tijd wel hun provisie opstreken. Pas omstreeks 2007 werden de kosten en de provisies en ook de povere en zelfs verlieslatende resultaten van de beleggingspolissen transparant gemaakt, maar afkopen was voor de cliënt inmiddels buitengewoon nadelig... De intussen bereikte compensatie-overeenkomsten zijn echter een druppel op de gloeiende plaat: de cliënten blijven achter met de verliezen op hun polissen en de adviseurs, tussenpersonen en verzekeringsmaatschappijen hebben de room afgestreken en voor zichzelf gehouden. eer slechte zaak waar nu echt wat aan gedaan moet worden... ten behoeve van de polishouders en ten laste van degenen die hebben geprofiteerd.

Dat lek is natuurlijk niet de oorzaak van het omvallen van deze bank. De heer Scheringa zou eens in de spiegel moeten kijken en zich afvragen of zijn beleid nu wel zo goed was. Het getuigt van kracht als iemand kijkt waar het mis ging en hier leering uit weet te halen. Zwartpieten en met moddergooien kan iedereen. Jezelf spiegelen en integer advies geven is een vak, meneer Scheringa. Tussenpersonen zijn we allang niet meer. We zijn financieel adviseurs geworden. Athans wij zeker!

De tendens voor de komende jaren is dat verzekeraars kostenbesparend trachten te werken, dit zal zich uiten in lagere premies is de verwachting. Hierdoor dalen ook de inkomsten / provisie bij het intermediair. De behoefte van direct contact en volgens IG&H, en uit eerdere onderzoeken, dat alleen de hogere opgeleiden zouden bereid zijn om te betalen, is binnen mijn organisatie absoluut niet waar. Klanten zijn zeker bereid te betalen en nog sterker ze bellen liever met mij, dan met de onpersoonlijke verzekeraar. Het is maar hoe de vraag gesteld wordt in een onderzoek. Bij de Europeesche Verzekeringen kan de klant een online polis sluiten in deze procedure staat de vraag. Wilt u een tussenpersoon? Het vinkje staat standaard op Nee. Bij een eerlijk vergelijk zou men deze vraag standaard op Ja moeten zetten en kijken wat dan de resultaten zijn, gemak dient de mens en zo ook in één enkele vraag bij een aanvraagprocedure. Het gaat gewoon omk communicatie, dus intermediair laat u niet gek maken. Als ik mijn toegevoegde waarde blijf aantonen nu en in de toekomst zal ik bestaansrecht hebben. De omzet in 2009 was bij mijn kantoor hoger dan in 2008, zo zie je maar wie zaait zal oogsten!

Misschien moeten wij als Tussenpersonen maar collectief aangifte doen tegen DNB omdat de DNB een vergunning heeft gegeven aan de DSB?

Er komt hierdoor wel weer een extra "punt" van discussie. De klant ziet online een product maar snapt het niet , gaat vervolgens naar TP en TP zegt ja dat kan ik wel uitleggen maar dat kost geld. klant wil dit niet direct betalen en sluit vervolgens online toch maar af want ja goedkoper. na een jaar is klant niet zo blij en komt weer bij TP maar het leed is al geschied. Er dient toch echt een cultuur omslag te komen anders gaat het niet goedkomen. Wie verteld de klant nou eens dat advies geld mag en moet kosten, iets voor Postbus 51 lijkt mij.

Bij het wijzigen naar de WFT is er 1 foutje gemaakt..........direct over naar NETTO premie's dan hadden wij een transparantie markt gehad en dat kan je nu niet zeggen.

er is maar één antwoord mogelijk op de CAR, maar ik zal het niet geven omdat ik het risico loop dat het verwijderd wordt van het forum.

met tussenpersonen werkende verzekeraars lukt het, in tientallen jaren, niet eens om voor de met hen samenwerkende partijen (zeg maar TPen in de "oude" economie) begrijpelijke tools te maken om het proces te vereenvoudigen en dus efficienter en dus kostenbesparender te maken. Dan zou men nu iets gaan verzinnen wat zelfs de eindklant zou kunnen snappen........... Tja, ik wil niet cynisch klinken, maar???

Ik begrijp helemaal niets van deze discussie. 1. Het is logisch dat AFM tot een ander oordeel komt dan DNB. AFM is gedragstoezicht, DNB is prudentieel toezicht. DNB hoeft alleen maar te kijken of de tent niet failliet gaat. Die kijkt dus niet of die consument een beetje netjes geholpen is. De AFM echter wel. 2. Het gaat steeds erom of Zalm wel deskundig is. Nou daar twijfel ik helemaal niet aan hoor, Hij snapt echt wel waar het over gaat. Maar waar het volgens mij om moet gaan is of hij wel te vertrouwen is. Nu de discussie niet over ethiek gaat, zal de volgende bestuurder dus gewoon weer dezelfde boevenstreken uithalen. Ze weten dat ze toch gedekt worden.

Ik hoop dat hij als rechter minder partijdig is.

Het valt wel op dat alle kopstukken die ergens voor verantwoordelijk zijn (geweest) één voor één afhaken....