Op dinsdag 8 december 2020 heeft de rechtbank, op verzoek van de Nederlandsche Bank (hierna: DNB), het faillissement uitgesproken van levensverzekeraar Nederlandsche Algemeene Maatschappij van Levensverzekering “Conservatrix" N.V. (hierna: Conservatrix).

Als iemand onafgebroken tien jaar vrij is van kanker mogen verzekeraars bij het afsluiten van overlijdensrisico- en uitvaartverzekeringen de ziekte niet meer meewegen bij de vaststelling van premies. Bij jongeren tot 21 jaar gaat een termijn gelden van vijf jaar. Als een jongere herstelt van kanker is de kans groter dat de ziekte niet terugkeert.

De rechtbank is van oordeel dat de vaste termijnverzekering niet is aan te merken als kapitaalverzekering. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat - gelet op de in artikel 1 van de polisvoorwaarden vermelde - omschrijving van de vaste termijnverzekering, de polis het verzekerde bedrag altijd uitkeert aan eiseres of haar erfgenamen op de afgesproken einddatum, onafhankelijk van het in leven zijn van eiseres als verzekerde.

Na terugbetaling van diens hypothecaire lening doet cliënt een afkoopverzoek bij de verzekeraar. De Verzekeraar betaalt aan de bank als begunstigde. De Bank verrekent afkoopwaarde met saldo uit hoofde van later afgesloten flexibel krediet.

De NFK en het Verbond werken samen met de Nederlandse Kankerregistratie aan een lijst met kortere termijnen voor specifieke kankersoorten als startpunt. De maatregel gaat naar verwachting per januari 2021 in en zo mogelijk eerder.

Een Consument heeft een levensverzekering met winstdeling gesloten ter aflossing van diens hypothecaire geldlening.

Consument heeft op 1 oktober 1994 bij Verzekeraar een lijfrenteverzekering gesloten met een gegarandeerd kapitaal, een garantierendement van 4% en een overrrentedeling. De einddatum van de verzekering is 1 oktober 2010. Vanaf 2013 is de verzekering jaarlijks verlengd met een garantierendement van 4%. In 2015 is de verzekering premievrij gemaakt.

Verzekeraar vraagt de rechthebbende eens in de twee jaar een bewijs van in leven zijn. De kosten daarvan komen voor rekening van de rechthebbende. Consument verzet zich tegen het overleggen van een dergelijk bewijs en het voor zijn rekening brengen daarvan.

Consument en de Bank zijn bij het aangaan van de overeenkomst overeengekomen dat tot meerdere zekerheid voor de aflossing van een hypothecaire geldlening, de rechten uit twee, reeds bij een derde, verzekeraar, afgesloten levensverzekeringen aan de Bank zullen worden verpand. In 2017 is Consument erachter gekomen dat verpanding niet heeft plaatsgevonden. Dit heeft tot gevolg dat de waarde van de verzekeringen aan het einde van de looptijd van de lening niet ‘automatisch’ in mindering op de lening zullen worden gebracht en dat Consument de lening zelf zal moeten aflossen.

Eerder was er een uitspraak waarin een SEW niet gesaldeerd hoefde te worden voor de vaststelling van de schuldmarktwaardeverhouding (hierna ook wel: ‘smv’). Een consument vorderde een gunstigere berekening vanwege een verpande levensverzekering.