Een consument klaagde bij Kifid over een renteverschil tussen zijn aflossingsvrije hypotheek en een annuïtaire hypotheek. Bij het afsluiten van de hypotheek in 2006 maakte Achmea volgens partijen nog geen onderscheid in rente tussen beide hypotheekvormen. Bij de nieuwe rentevaste periode lag het aangeboden rentetarief voor het aflossingsvrije leningdeel ongeveer 0,3 procentpunt hoger dan het tarief voor een annuïtaire hypotheek. De consument vond dat onredelijk en vorderde hetzelfde tarief als voor een annuïtaire hypotheek. Kifid wees de vordering af.

Op 27 februari 2021 heeft de consument van de gemeente een bericht ontvangen over de nieuwe (gestegen) WOZ-waarde van zijn woning en hij heeft deze waarde op 28 februari 2021 doorgegeven aan de bank zodat de rente kon worden aangepast door het verlagen van de risico-opslag.

De consumenten beklagen zich erover dat de bank een opslag van 0,8% in rekening brengt omdat hun woning een agrarische bestemming heeft en daarom als afwijkend onderpand beschouwd wordt. Volgens de consumenten is deze opslag onterecht, omdat de bank de opslag niet op basis van haar daadwerkelijke risico heeft bepaald.

Consument heeft een hypothecaire geldlening afgesloten bij de Bank. De ouders van Consument hebben zich voor een bedrag van € 183.600,-- als mededebiteur aan de geldlening verbonden. Consument stelt dat de Bank bij de bepaling van de schuldmarktwaardeverhouding ten onrechte niet heeft gekeken naar het daadwerkelijke risico van de geldlening.

Consument heeft een hypothecaire geldlening. Vanwege de aanstaande afloop van de rentevastperiode heeft de Bank aan Consument een nieuw renteaanbod uitgebracht voor een nieuwe rentevastperiode. In de periode van het aanbod en verlengingsdatum is de rente gedaald. Consument wenst deze verlaging doorgevoerd te krijgen.

Consument heeft via zijn adviseur, op basis van de op website van de geldverstrekker vermelde gegevens, een nieuwe rentevasteperiode voor zijn hypothecaire geldlening gekozen.

Consument heeft in een telefoongesprek aan de Bank gevraagd of hij met zijn hypothecaire geldlening - die hij via bemiddeling door de Bank bij een andere bank heeft afgesloten - in aanmerking komt voor de rentekorting die de Bank verstrekt aan klanten die actief een betaalrekening van de Bank gebruiken. De Bankmedewerker heeft hierop bevestigend geantwoord en heeft vervolgens een betaalrekening voor Consument geopend.

Consument is verhuisd en heeft in dat kader zijn hypothecaire geldlening bij de Bank overgesloten naar een andere aanbieder. De Bank heeft, met een beroep op de loyaliteitskorting op de hypothecaire geldlening, een vergoeding voor vervroegde aflossing in rekening gebracht. Consument vordert terugbetaling van deze vergoeding (vermeerderd met de wettelijke rente) omdat hij nooit expliciet geïnformeerd is over de constructie van de loyaliteitskorting en hij hier nooit mee ingestemd heeft. Consument vindt de loyaliteitskorting niet duidelijk en bovendien misleidend.

Consument heeft een overeenkomst gesloten met Hypotheekbemiddelaar en verwijt hem dat hij niet tijdig de rente heeft vastgezet, waardoor hij schade heeft geleden.

Tekortkoming van een hypotheekadviseur in het verlengen van een rentevastperiode voor consument. De rentevastperiode wordt per 1 juni 2012 stilzwijgend verlengd voor de duur van zeven jaar, terwijl was afgesproken dat de adviseur zou zorgdragen voor het doorgeven aan de geldverstrekker van de keuze voor één jaar.