Voor een verbouwing wil een consument deze aanvullen met een hypothecaire geldlening ter hoogte van € 40.000,-, binnen de ruimte van de bestaande hypothecaire inschrijving. De consument heeft er bezwaar tegen gemaakt dat de bank hem hiervoor advies- en afhandelingskosten in rekening heeft gebracht.

De consument heeft zijn schoondochter geholpen met verhuizen. De consument heeft per abuis zakken met spullen die moesten worden meeverhuisd, naar de stort gebracht.

De consument klaagt bij Kifid dat de bank discrimineert op basis van leeftijd omdat het voor hem en zijn partner met het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd niet meer mogelijk is om eenzelfde hypothecaire geldlening bij de bank af te sluiten of mee te nemen op basis van de zogeheten verhuisfaciliteit. De bank heeft nooit vermeld dat zij vanaf pensioengerechtigde leeftijd niet meer uitgaat van inkomen uit werk en ook niet uitgaat van inkomen uit vermogen.

Niet voldoende/ adequaat beantwoorden vragen van de bank bij een cliëntenonderzoek niet zonder risico.

Consumenten hebben een Kifid klacht ingediend tegen een hypotheekadviseur. De consumenten leggen hieraan het volgende ten grondslag. De adviseur heeft in het eerste gesprek aangegeven dat de consumenten een bedrag van € 5.000,- zouden terugkrijgen van de belastingdienst. Dit was voor de consumenten onder meer reden om de hypothecaire lening over te sluiten. Achteraf blijkt dat de consumenten geen recht hebben op de beloofde belastingteruggave. De adviseur heeft de consumenten hierover dus onjuist geïnformeerd en dient dit bedrag aan de consumenten te vergoeden.

De consumenten hebben de geldverstrekker verzocht om toestemming te verlenen voor het verhuren van hun woning, dat als onderpand dient voor hun hypothecaire geldlening. De geldverstrekker heeft dat verzoek afgewezen.

De consumenten stellen dat de bank haar zorgplicht heeft geschonden doordat zij hen niet heeft geïnformeerd over de forse overschrijding van de fiscale vrijstelling van de spaarverzekeringen.

Op Verzekeraar als professioneel handelende verzekeraar rust de verplichting ervoor zorg te dragen dat de belangrijke mededelingen – zoals de op grond van de Riav 1994 en de CRR 1998 vereiste informatie – Consument bereiken.

Wanneer er sprake is van fraude dan kan een financiële dienstverlener besluiten om de persoonsgegevens van de betrokken consument te registreren. Met regelmaat beklagen consumenten zich bij Kifid over deze registraties. In een vandaag gepubliceerde uitspraak over een dergelijke klacht concludeert de Geschillencommissie van Kifid dat de registratie van de persoonsgegevens gerechtvaardigd is. Echter, de duur van de registratie moet worden beperkt. De Geschillencommissie oordeelt dat de financiële dienstverlener niet standaard mag uitgaan van een registratietermijn van 8 jaar. De Algemene verordening persoonsgegevens (AVG) verlangt dat de registratieperiode van de persoonsgegevens tot een minimum wordt beperkt.

De consumenten hadden in 2009/2010 moeten ontdekken dat de overlijdensrisicoverzekeringen een veel kortere looptijd hadden dan de leningdelen van de hypothecaire geldlening en – indien dit niet overeenkwam met hun wensen – zich op dat moment tot de adviseur moeten wenden.