Volgens de consument heeft de adviseur zijn zorgplicht geschonden door bij het oversluiten van de hypotheek niet zorg te dragen voor een overlijdensrisicoverzekering van € 125.000,- en door de consument niet te waarschuwen voor de risico’s van het ontbreken van die verzekering.

De consument heeft het standpunt ingenomen dat de bank ten onrechte advieskosten bij haar in rekening wil brengen voor de omzetting van de hypotheekvorm van één van haar leningdelen. De bank heeft zich hiertegen verweerd door te stellen dat dit een ingrijpende wijziging betreft, waarvoor hypotheekadvies vereist is.

Minister Kaag stuurde de Tweede Kamer de Nederlandse inbreng ten aanzien van de openbare raadplegingsprocedure van de Europese Commissie inzake de Richtlijn Hypothecair Krediet (RHK).

Op 15 januari 2021 hebben partijen, na het voeren van enkele gesprekken, een overeenkomst gesloten, waarbij de hypotheekadviseur aan de consument een persoonlijk hypotheekadvies heeft verstrekt met betrekking tot een door de consument aan te kopen woning. Dit advies is door de consument diezelfde dag ondertekend.

Volgens de consument heeft de hypotheekadviseur van de bank tijdens een telefoongesprek onjuiste informatie verstrekt over het bedrag van de belastingteruggave voor de eenmalige kosten van de nieuwe financiering. De belastingteruggave blijkt lager dan verwacht en de consument vordert hiertoe een schadevergoeding van de bank.

De consumenten willen hun huidige hypothecaire geldlening boetevrij met eigen middelen aflossen om daarna een tweede hypothecaire geldlening af te sluiten met een lagere rente.

De vier grootste onafhankelijke hypotheekadviesketens van Nederland - Hypotheek Visie, De Hypotheekshop, De Hypotheker en Van Bruggen Adviesgroep - lanceren in samenwerking met de OvFD de Advieswijzer.

De commissie acht geen grond aanwezig op basis waarvan de bank voorafgaand of bij het doen van een rente-aanbod had moeten vermelden dat ‘eigen middelen’ bij de bank niet aangetoond kunnen worden met aandelen.

De consument heeft via de adviseur een hypothecaire geldlening afgesloten. De oude woning van de consument werd daarbij (ver) onder de taxatiewaarde verkocht, waardoor het verstrekte overbruggingskrediet niet kon worden afgelost.

Niet is vast komen te staan dat het dienstverleningsdocument aan gedaagde (consument) is verstrekt. De conclusie is dat eiser (adviseur) onvoldoende heeft onderbouwd dat hij heeft voldaan aan de informatieverplichting die voortvloeit uit artikel 4:20 Wft.