Consument heeft bij Verzekeraar een autoverzekering gesloten. Op het polisblad staat onder meer het volgende vermeld: "Aanschafwaarderegeling: de regeling in de polisvoorwaarden is van toepassing tot 36 maanden na aanschaf van het voertuig". De auto van Consument is binnen de genoemde periode van 3 jaar gestolen. Verzekeraar heeft hierop de dagwaarde van het voertuig vermeerderd met 10% aan Consument uitgekeerd. De aanschafwaarderegeling is conform de verzekeringsvoorwaarden alleen van toepassing voor auto's met een aanschafwaarde tot € 50.000,00.

Een consument heeft een hypotheekofferte geaccepteerd na de geldigheidsdatum ervan een hypotheekofferte. Niet gebleken is, dat de Bank had moeten weten dat de offerte getekend onderweg was. De door Consument ingeschakelde tussenpersoon heeft de Bank te laat op de hoogte gebracht van de acceptatie van de offerte.

Vanwege fiscaal voordeel, wenste een consument de hypotheekrente (6 maanden) vooruit te betalen. In het verleden was dit bij de bank mogelijk, maar is deze optie vanwege de kosten afgeschaft.

Consument was bij het aangaan van de hypothecaire lening niet geïnformeerd over de opschortende voorwaarde van de NHG-garantie. Zolang de opschortende voorwaarde nog gold kon zij op de NHG-garantie geen beroep doen. De Bank is daarmee destijds tekortgeschoten in haar informatieplicht.

De Commissie van Beroep heeft een klacht van consument afgewezen in verband met het inkomenshiaat dat zij heeft tussen einddatum uitkering van de collectieve arbeidsongeschiktheidspensioenverzekering (65 jaar) en haar nieuwe AOW-leeftijd (67 jaar). De CvB geeft aan dat er geen zorgplicht gold voor de verzekeraar om te wijzen op een mogelijke toekomstige verhoging van de AOW-leeftijd of om een uitloopdekking aan te bieden.

Een consument sluit via een assurantietussenpersoon een autoverzekering. Op het polis- en clausuleblad is vermeld dat de auto moet zijn beveiligd met een bepaald type beveiligingssysteem. Vast staat dat het voertuig niet over de vereiste beveiliging beschikt. Na diefstal wordt de claim door de verzekeraar afgewezen.

Consument is een zelfstandige ondernemer en heeft advies ingewonnen bij een hypotheekadviseur teneinde een hypothecaire geldlening te verkrijgen. In het oriënterende gesprek heeft de hypotheekadviseur onterecht het (negatieve) eigen vermogen van Consument niet meegenomen in zijn beoordeling en heeft de aanvraag slechts gebaseerd op het gemiddelde jaarinkomen van de laatste drie kalenderjaren.

Consumenten woonden vanwege de grootschalige verbouwing niet in de woning. De schade wordt door de verzekeraar vanwege de leegstand niet vergoed. Consumenten verwijten hun assurantieadviseur dat hij hen geen verzekering heeft geadviseerd die dekking bood en dat zij niet op de hoogte waren dat zij niet verzekerd waren bij langdurige leegstand.

In een Kifid uitspraak wordt ingegaan op de zorgplicht voor monitoring van een (extra) storting. Vanwege onvoldoende saldo bij de rekeninghouder was een hoge storting van €14.000 niet mogelijk. Klager claimt nu het verschil in doelkapitaal vanwege het ontbreken van deze storting.

In de overeenkomst is bepaald dat Consument voor de dienstverlening van de Adviseur een vast honorarium verschuldigd is van € 2.000,-. Echter, ook is in de overeenkomst opgenomen dat Consument geen bedrag verschuldigd is op het moment dat de bemiddeling van de Adviseur niet heeft geleid tot het afsluiten van een hypothecaire geldlening.