Helemaal geen prima zaak. Het basisidee was dat de hele markt op elk moment inzicht zou hebben in het aantal schadevrije jaren. Dus verzekeraars, gevolmachtigden en tussenpersonen. Helaas dus. Alleen op het moment van royement dient er geregistreerd te worden en dan alleen nog van toekomstige royementen en toegang is er alleen voor gevolmachtigden en verzekeraars. Het maken van een vergelijking bij een objectwijziging zal, in ieder geval voor de zekerheid, weer een belrondje opleveren om zo achter het aantal schadevrije jaren te komen. Dus niet alleen voor provinciale tussenpersonen, maar voor iedereen. Verder zal een provinciale tussenpersoon een achterstand hebben wanneer blijkt dat de royementsverklaring afwijkt van hetgeen hij opgegeven heeft gekregen tijdens het belrondje. Er is geen enkele mogelijkheid meer voor die tussenpersoon om iets na te zien en hoe komt de klant aan zijn/haar gegevens? Leuk discussieren als je misschien wel weken moet wachten op die informatie zoals bij het BKR bijvoorbeeld. Verder blijkt de invoering van ROYDATA een effect te hebben op de polisvoorwarden van sommige verzekeraars. Bijvoorbeeld Aegon en Generali hadden een klantvriendelijke bonusbeschermer, geen terugval in schadevrije jaren. Helaas wordt dat nu doorgehaald, heb ik begrepen, omdat dit niet in de administratie van ROYDATA past. Geen papier meer wat kwijt kan raken. Inderdaad is dat een voordeel. Maar elk voordeel heb een nadeel.....

De hoogte van het uurtarief is inderdaad sterk afhankelijk van het aantal declarabele uren. Ik verwacht overigens niet dat de markt voor hypotheken naar een uurtariefsysteem gaat maar naar een tarief op basis van een verrichting vergelijkbaar met de kosten van een notarieele akte. Het tarief per uur is voor een consument niet relevant. Men wil weten wat zijn totale kosten zijn.

Klant kan huis kopen met koopgarantie en nog eens een voorschot van ouders van 10.000 eur. Het is allemaal net aan, maar het moet. Klant gaat accoord met voorstel. Overigens, meer valt er niet te bieden, denken wij. Op verzoek van de klant laten we taxatie verrichten. De te verwachten taxatiewaarde komt er uit. Uiteindelijk heeft de klant de taxatie niet nodig, sterker nog, ze gaat de hypotheek elders doen. Onze conclusie was juist, maar het is wel allemaal een hoop gedoe. We hebben nog even contact met onze hypotheekcollega. Nee, we hebben een hogere waarde nodig voor de aanvraag en daar kan hij voor zorgen door een bevriende taxateur in te schakelen. Een verhaal van een paar weken geleden. Of ik dan ook nog even op wil draaien voor de kosten van ons taxatierapport, want daar hebben we immers geen opdracht voor gegeven. Het gaat hier wel om een jarenlange relatie. Het is van alle tijden, als het om geld gaat worden het net mensen.

Wat ik een beetje jammer vindt is dat het lijkt of er voorbij gegaan wordt aan het feit dat er op de veilingen vaak prijsafspraken onderling worden gemaakt. De vraag is dan of dit de destijds taxerende makelaar aangerekend kan worden.

Prima zaak, maar hoe zit het met mensen die naar het buitenland verhuizen en een papieren verklaring moeten overleggen bij de nieuwe buitenlandse verzekeringsmaatschappij? Werken verzekeringsmaatschappijen wel nog mee om dan een papieren exemplaar af te geven? Ben bang dat deze mensen vanaf 3 September tegen de lamp lopen.

Maar waar is die 250 euro op gebaseerd? En is dat tarief straks in een competitieve markt houdbaar? Een schoonmaker verdient circa 10 euro per uur. Een vertaler verdient 30 – 40 euro per uur. Een tekstschrijver circa 70 – 100 euro per uur. Een boekhouder hanteert 100 – 150 euro per uur. Een succesvol advocaat 250 euro per uur. Een financieel planner rekent tussen 120 en 210 euro per uur maar gemiddeld 123 euro. Dit zijn allemaal tarieven die zich in de markt hebben ontwikkeld. Het uurtarief van de financieel dienstverlener moet zich nog ontwikkelen en bewijzen. Eén ding weet ik zeker: een tarief van 200 euro is niet realistisch. Een aantal punten ter overweging: 1. de opleiding is niet bepalend voor het uurtarief. 2. u moet kijken naar uw kosten en het verwachte aantal declarabele adviesuren en op basis daarvan uw uurtarief vaststellen. U kunt daarbij een minimum scenario en een wenselijk scenario hanteren. 3. in uw berekening van uw uurtarief moet u helemaal niet kijken naar uw huidige provisie die provisie heeft er dan namelijk niets meer mee te maken. U moet dus provisievrij denken. U moet immers denken als adviseur die betaald wordt door de klant in plaats van als een bemiddelaar die beloond wordt door de verzekeraar/geldverstrekker. Wat heeft die klant over voor uw advies ook zonder bemiddeling? 4. u kunt variëren in uw uurtarieven: het regelen van een reisverzekering kost wel tijd, maar is toch wat anders dan een uitgebreid hypotheekadvies of een financieel plan. 5. u kunt naast een uurtarief ook tariefarrangementen aanbieden, bijvoorbeeld voor het onderhoud van totaalportefeuilles. Of standaardtarieven voor een eerste hypotheekadvies. 6. Misschien is het verstandig een onderscheid te maken tussen particuliere en zakelijke klanten: zakelijke klanten zijn gewend aan uurtarieven, particulier klanten nauwelijks. Voor particuliere klanten hanteert u dan vaste tarieven voor regelmatig terugkomende diensten. De klant weet dan welke rekening hij/zij kan verwachten. 7. als u overgaat van een provisiesysteem naar een uurtariefsysteem, zult u uw huidige klanten goed moeten voorlichten en hen eventueel de mogelijkheid bieden om op provisiebasis door te gaan. 8. sowieso moet u een goed verhaal hebben waarom u overgaat op een systeem van uurtarieven en welk en of dit voordeel heeft voor uw klant. Het overstappen naar een uurtarief zal u niet gemakkelijk vallen omdat uw beloning tot nu toe altijd gebaseerd is op omzet/bemiddeling/productie in plaats van op basis van advies. Dat betekent een heel andere houding tegenover uw klanten, maar ook tegenover uw bedrijfsvoering. In feite wordt u een heel ander soort ondernemer. En dat vergt tijd. Ik zou in ieder geval collega’s raadplegen die die stap al gezet hebben of collega’s opzoeken die met dezelfde vraag zitten. Je kunt zo’n stap immer maar één keer zetten.

De vraagstelling bij dit soort enquetes is niet duidelijk. Een soortgelijk onderzoek is ook wel eens gedaan voor hypotheekadvisering. Mensen hebben niet in de gaten dat de declaratie in plaats komt van de provsie. Het product wordt dus goedkoper. De vraagstelling zou dus moeten zijn: Indien uw adviseur niet op provisie maar op declaratiebasis zou werken en door het schrappen van de provsie zouden de kosten met € 4.000,- afnemen, wat zou u dan een redelijke beloning voor zijn advies vinden? Ik denk dat de meeste redelijke mensen toch op een € 2.000,- uitkomen. Rekening houdend met 8 uur per dossier kom je toch op € 250,- per uur.

DL mocht altijd al de klanten van CZ benaderen voor verzekeringen. DL mag het hele telefoonboek benaderen voor verzekeringen. Wat hier waarschijnlijk hoort te staat is dat OHRA zal gaan kruisbestuiven op de portefeuille van CZ met informatie van die club over hun relaties. Misschien in een soort TP-verhouding, anders zal dat volgens de WPR niet zo maar toegestaan worden. Maar afgezien daarvan.......... weer een zorgverzekeraar exit. Overigens...... was CZ nu niet die verzekeraar die 1 januari geen bemiddeling van een tussenpersoon meer toe zal staan en alle samenwerkingsovereenkomsten op zal zeggen. Ik ben benieuwd.

Leuk spel he, ik zie, ik zie, wat jij niet ziet!

"We gaan het zelfstandig ondernemen bevorderen" zei de regering. "We gaan het aantal wetten verminderen"zei de regering "We gaan regelgeving vergemakkelijken"zei de regering. Leest Van Linschoten geen kranten of moet ie weer publiciteit krijgen?